Podwójny album proponujący fuzję muzyki bluesowej, czerpiącej też z innych odmian afro-amerykańskiej sztuki (jazz, funk) z tym co dzieje się w Afryce Północnej i nie chodzi tu o rewolucje a o specyficzną muzykę, która "rozlała się" po pustynnych oazach i skrytych w piaskach osadach.
Już mieliśmy propozycje kobiecego śpiewu w tym stylu i to od tradycyjnych pieśni po folk-rockowe, ale nie było tu żadnego polskiego akcentu. Magda Piskorczyk wypełnia tę lukę i czyni to dobrze.

Magda  spiewa po angielsku i w językach Tamashek i Bambara. Gra na basie i gitarze akustycznej i (tu polecam koncerty) znakomicie się swą muzyką bawi i do zabawy wciąga publiczność. To zapewne jeszcze jeden element folkowej sztuki, zwłaszcza tej afrykańskiej, której obce jest pojęcie koncertu czy płyty. Nie ma podziału na artystę i słuchacza. Wszyscy, w różnych rolach uczestniczą w wydarzeniu muzycznym. Polecam w tym względzie posłuchanie Mamadou.

Gościnnie, na płycie wystąpił Billy Gibson - wokalista, wirtuoz harmonijki nazywany w Memphis Księciem Bealy Street. Zdobył w 2009 roku nagrodę (dawną nagrodę im. W.C. Handiego) za szaleństwa wyprawiane na "Mississippi saxophone".

Płyta z dołączonym 3 utworowym bonusem powstała jako pokłosie trasy jaką dwójka artystów przebyła w towarzystwie zespołu. Droga wiodła przez Polskę, Czechy, Niemcy i miała 22 koncertowe przystanki. Ten w Tarnobrzegu właśnie został uwieczniony.

Wśród korzennych bluesowych propozycji (bo Mr Blues wraca do Afryki, w rodzinne strony), mamy też i polonica - Rzeźb mnie, erotyk do słów Bogdana Loebla z muzyką Magdy.

podpis:

mail:

komentarz:

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników. Polskie Radio S.A. nie ponosi odpowiedzialności za ich treść. Komentarze zawierające wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.), będą usuwane.