Koncert chopinowski, 21 marca (niedziela) godz. 23.05, Program Pierwszy Polskiego Radia

W galerii najwybitniejszych polskich chopinistów sylwetka Zbigniewa Drzewieckiego - przedstawiciela wiedeńskiej szkoły Teodora Leszetyckiego. Wprawdzie dziś wspominany jest częściej jako genialny pedagog, ale był też wybitnym i szanowanym pianistą. 

Nestor słynnego po dziś dzień rodu był także trudnym do przeceniania promotorem "modernizmu Szymanowskiego", jednym z inicjatorów zorganizowania Warszawskiego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, jego wieloletnim jurorem oraz prezesem Towarzystwa im. Fryderyka Chopina.

W audycji poznajemy nazwiska plejady pedagogów, u których kształcił się Drzewiecki. Dowiadujemy się o jego ośmiu "seansach", czyli konsultacjach u Ignacego Jana Paderewskiego, które odbył już jako dojrzały, trzydziestoośmioletni artysta (Stanisław Dybowski uważa, że były to spotkania ważne). Poznajemy szczegóły działalności koncertowej (nie kariery - jak podkreśla autor audycji, Adam Rozlach) Drzewieckiego i kilka opinii na temat jego interpretacji - nie tylko utworów Chopina.

Działalność koncertowa Zbigniewa Drzewieckiego nie należała do nazbyt intensywnych, ale był bardzo ceniony jako pedagog. W pewnym momencie postanowił oddać się bez reszty pedagogice. Wykształcił rzesze świetnych pianistów, wśród których znaleźli się: Felicja Blumenthal, Halina Czerny-Stefańska, Regina Smendzianka, Jan Ekier, Adam Harasiewicz, Lidia Grychtołówna, Ewa Osińska, Włodzimierz Obidowidz, Andrzej Stefański, Janusz Olejniczak, Marek Drewnowski i Fou Ts'ong. Był - jak trafnie ujęła to niegdyś Regina Smendzianka - "twórcą szkoły talentów i laureatów". Profesor Smendzianka zauważa: "jego gra nie olśniewała blaskiem wirtuozerskich efektów, nie należał do wykonawców określanych mianem lwa fortepianu", ale skłonna jest też przyznać, że: "budził swym wykonawstwem szacunek, a nawet prawdziwy podziw".

Adam Rozlach przytacza wspomnienia jednego z wychowanków Drzewieckiego - Jerzego Skarbowskiego, który opisuje sylwetkę profesora, charakteryzuje jego podejście do pracy, talent dydaktyczny i podkreśla, na co zwracał on szczególną uwagę kształcąc młodych pianistów.