III Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina trwał od 21 lutego do 12 marca 1937 roku. Udział wzięło 71 pianistów z 21 krajów. W jury zasiadło 30 osób, a wśród nich a Emil Sauer, ostatni żyjący uczeń Franciszka Liszta.

Sędziowie przyznali największą jak dotąd liczbę nagród: 13. W gronie laureatów znalazło się aż czworo Polaków. Witold Małcużyński zajął trzecie miejsce. Dwa pierwsze miejsca zajęli reprezentanci Związku Radzieckiego. Pierwszą nagrodę otrzymał Jakow Zak, a drugą Roza Tamarkina.

IV Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina trwał od 15 września do 15 października 1949 roku. Wzięło w nim udział 54 pianistów z 14 krajów. Pierwszą nagrodę zdobyły ex aequo Halina Czerny-Stefańska oraz reprezentantka ZSRR Bella Dawidowicz. Wśród dwunastu nagrodzonych pianistów, aż ośmiu to byli Polacy, pozostali to reprezentanci ZSRR.
Redaktor Andrzej Wróblewski wspomina po latach Barbarę Hesse-Bukowską. Zdobywczyni drugiej nagrody przed wejściem na scenę była tak zdenerwowana, że dyrektor muzyczny Polskiego Radia musiał grać fokstrota, żeby ją rozluźnić.


Sześć lat później, w V Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim, tryumfatorem został również Polak, Adam Harasiewicz. Nasz reprezentant pokonał 76 pianistów z 25 krajów. Poza nim nagrody otrzymało dwóch innych reprezentantów Polski.



VI Konkurs Chopinowski  odbył się w dniach 22 lutego – 13 marca 1960 roku, wpisując się w obchody 160 rocznicy urodzin kompozytora, pod patronatem UNESCO.  Wzięło w nim udział 77 pianistów z 30 krajów. Honorowym przewodniczącym jury był Artur Rubinstein. W 37-osobowym jury zasiadali także Zbigniew Drzewiecki (przewodniczący), Witold Małcużyński, Mieczysław Horszowski. Pierwszą nagrodę otrzymał Maurizio Pollini (Włochy), a nagrodę  Polskiego Radia za najlepsze wykonanie mazurków otrzymała  Irina Zaritskaya (ZSRR).







VII konkurs odbył się w dniach 22 lutego – 13 marca 1965 roku. Udział wzięło w nim 76 pianistów z 30 krajów. Wśród 21 jurorów znaleźli się Zbigniew Drzewiecki, Jan Hoffman, Jan Ekier, Ja Akov Flier (ZSRR). I Nagrodę zdobyła Martha Argerich (Argentyna). Marta Sosińska zajęła trzecie miejsce.






VIII konkurs odbył się w dniach 7 – 21 października 1970 roku. Wzięło w nim udział 80 pianistów z 28 krajów. Szczególnym wydarzeniem był koncert jurorki Tatiany Nikołajewej, grającej zbiór Kunst der Fuge Jana Sebastiana Bacha. Po raz pierwszy w historii główną nagrodę zdobył Amerykanin - .

IX konkurs odbył się w dniach 7–28 października 1975. Wzięło w nim udział 84 pianistów z 22 krajów. Jury składało się z 24 osób. Byli to m.in. laureaci poprzednich konkursów: Louis Kentner, Witold Małcużyński, Jewgienij Malinin. W czasie koncertu po raz ostatni wystąpił w Polsce Artur Rubinstein. Laureatem I nagrody został Krystian Zimerman.



X jubileuszowy Konkurs Chopinowski z udziałem aż 149 pianistów z siedmiu krajów odbywał się w dniach 2 - 19 października 1980 roku. Polska reprezentacja wypada w nim słabo. Najlepsza nasza pianistka, Ewa Pobłocka, zajęła dopiero piąte miejsce.

Po ogłoszeniu listy kandydatów dopuszczonych do gry w finale wybuch skandal. Do dalszej gry nie został dopuszczony faworyt publiczności i jednej z jurorek, Ivo Pogorelić z Jugosławii. Argentyńska pianistka Martha Argerich, która uznała go za pianistycznego geniusza, na znak protestu zrezygnowała z udziału w jury i opuściła obrady. Zwycięzcą konkursu został pianista z Wietnamu Dang Thai Son.

Do XI edycja konkursu, który odbył się w dniach 1 - 20 października 1985 roku, przystąpiło 124 pianistów. Tylko jeden Polak, Krzysztof Jabłoński znalazł się w gronie laureatów i otrzymał trzecią nagrodę. Zwycięzcą konkursu został Stanisław Bunin, 19-letni muzyk z ZSRR.

Pięć lat później, podczas XII konkursu, jury po raz pierwszy w historii nie przyznało pierwszej nagrody. Drugą otrzymał Amerykanin Kevin Kenner. - Jak zwyciężać w konkursach? Myślę, że nie należy się tym zbytnio przejmować, trzeba po prostu grać, jakby się grało podczas zwykłego występu i spróbować zagrać jak najlepiej. Nie można sobie zaprzątać głowy tym co myśli jury. To onieśmiela – zdradzał potem tajemnice swojego sukcesu.

XIII Konkurs Chopinowski odbył się w dniach 1-22 października 1995r. Jury podobnej jak przed pięciu laty nie przyznało głównej nagrody. Drugą nagrodę ex aequo otrzymali Philippe Giusiano z Francji oraz Rosjanin Alexei Sultanov. Nie przyznano też wyróżnień za najlepsze wykonanie mazurków, poloneza i koncertu. Tylko jedna reprezentantka Polski, Magdalena Lisak, zdobyła szóstą nagrodę.

W roku 2000, w XIV konkursie udział wzięło 94 pianistów z 25 krajów. Laureatem został Yundi Li, młody pianista z Chin. Polacy podobnie jak w poprzednim konkursie wypadli słabo, jedynie Radosław Sobczak dostał wyróżnienie.

XV Konkurs Chopinowski to z kolei wielki triumf młodego polskiego pianisty Rafała Blechacza, który został okrzyknięty godnym następcą Krystiana Zimermana. Werdykt wzbudza zachwyt publiczności. Po ogłoszeniu wyników laureat mówił Polskiemu Radiu, że do konkursu przygotowywał się już od dwóch, trzech lat. Niektóre z utworów, które zaprezentował publiczności zaczął grać już wtedy.