Martyna Żurek - śpiew

Marzena Pawłowska - śpiew

Adam Kaiser - kozioł biały

Piotr Strugała - akordeon

Jacek Pawłowski - skrzypce

Piotr Białecki - gitara basowa

Radek Urbaniec - bębny elektroniczne

Leszek Kozicz - kier. art., mistrz ceremonii

Kapela Ziele powstała w lutym roku 2006. W jej składzie są uhonorowani wieloma nagrodami młodzi muzycy ludowi. Debiut sceniczny kapela Ziele miała na festiwalu "Nowa Tradycja". Mimo tak krótkiego stażu Kapela ma na swoim koncie wiele udanych koncertów a także osiągnięć. W kwietniu 2006 zespół uczestniczył w konkursie "Nowa Tradycja" gdzie jury pod przewodnictwem Zbigniewa Namysłowskiego przyznało nagrodę "Złote gęśle" dla najciekawszego muzyka koźlarzowi kapeli - Adamowi Kaiserowi. W grudniu 2006 kapela zdobyła "Nagrodę Publiczności" na Mikołajkach folkowych w Lublinie, a w lutym transfolkowa "kapela Ziele" została uhonorowana nagrodą przez kapitułę Stowarzyszenia Regionu Kozła.

Ziele odkrywa na nowo Wielko Polską Muzykę Ludową. Gra muzykę opartą na tradycji, ale środki wyrazu są osadzone w XXI w. Sięga po tradycyjne instrumenty takie jak: kozioł, mazanki, a repertuar buduje na ludowych melodiach z okolic Zbąszynia.

Bartosz Niedźwiecki - polskie skrzypce tradycyjne, kier.art.

Michał Żak - flet drewniany poprzeczny, klarnet, szałamaje ludowe, bansuri

Maciej A.Kierzkowski - gitara akustyczna

Wojciech Pulcyn - kontrabas

Bartosz Niedźwiecki - Jego główną działalnością jest rekonstrukcja muzyki ludowej. Jest teoretykiem i propagatorem idei polskich skrzypiec tradycyjnych. Styl jego gry wywodzi się ze współbrzmienia barabanu (dużego bębna) i basów w kapeli, najbliższa mu jest stylistyka Zachodniego i Środkowego Mazowsza. Wykorzystuje rzadko spotykaną technikę gry na dwóch strunach. Jego ulubioną formą muzyczną są tańce oparte na nieparzystych rytmach, w szczególności obertas i chodzony. W różnorodnych projektach muzycznych wprowadza zamysł nowoczesnej aranżacji w oparciu o formalne zasady muzyki tradycyjnej. 

Jego własny, niepowtarzalny styl cechuje ekspresyjność, nieprzewidywalność, trans, bogata ornamentyka, doskonałe eksponowanie pulsu i swobodne operowanie rytmami i intonacją.

Michał Żak - uczeń wybitnych flecistów bretońskich, Jeana-Michela Veillona i Jeana-Luca Thomasa. Poprzez naukę z mistrzami doskonale opanował  taneczną muzykę Dolnej Bretanii (lider zespołów Bal Kuzest, Tredrez, duo Żak/ Szyszkowski), style wykonawcze muzyki irlandzkiej (muzyk trio Manikut), uczy się tradycyjnej muzyki indyjskiej (flet bansuri) i polskiej. Wykonuje jazz i muzykę improwizowaną. Współtworzy etno-jazzową grupę Lautari, współpracował z zespołami Dekameron, Kairos, Teatrem Strefa Ciszy. Związany z Poznańskim Domem Tańca, promotor ruchu fletowego w Polsce. Fascynuje go intuicja i puls muzykantów wiejskich, wyobraźnia kompozytorów współczesnych, modalizm Coltrane'a i  energetyczność jego dziewczyny. Lubi wino.

Wojtek Pulcyn - jeden z czołowych kontrabasistów jazzowych w Polsce, współpracuje z czołówką polskich jazzmanów, m.in. z Kazimierzem Jonkiszem, Januszem Muniakiem, Mateuszem Smoczyńskim, Sławkiem Kulpowiczem. Inspirację czerpie z różnych kultur muzycznych, głównie arabskiej (grupa Alamut), oraz polskiej (Kapela ze Wsi Warszawa).  

Maciej A. Kierzkowski - absolwent muzykologii na Uniwersytecie Warszawskim. Działa aktywnie jako kompozytor, multiinstrumentalista, etnomuzykolog. Współtworzy zespoły wykonujące muzykę folkową (Swoją Drogą), jazzową (Modern Acoustic Band), dawną (Sabionetta), eksperymentalną (Maćko Korba). Autor utworów słowno-muzycznych, muzyki ilustracyjnej do spektakli teatralnych, opracowań folkloru muzycznego; twórca aranżacji i instrumentacji orkiestrowych. Prowadzi etnomuzykologiczne badania terenowe oraz realizuje digitalizację zbiorów fonograficznych Instytutu Sztuki PAN. Kochający tata i rozbudzacz wirujących motyli...  

Krzywa Grzywa (Wrocław)

Ewgienij Genew - akordeon, śpiew, kier.art.

Jacek Lech - kontrabas, śpiew

Grzegorz Dąbrowski - skrzypce, śpiew

Istniejąca od ponad dwóch lat "Krzywa Grzywa" jest poniekąd współcześnie egzystującym polsko-bułgarskim zespołem na wzór dawnych kapel amatorskich. Gra wszędzie, gdzie jest zapraszana, a dzięki temu może poznaje różnorodność kontekstów uprawiania muzyki, tak w Polsce jak i za granicą. Motto zespołu ukazuje wielość jego zainteresować: "od powagi baroku po ekstazę w Maroku". Podstawą repertuaru koncertowego jest oparta na tradycji (nie zawsze ludowej) muzyka bułgarska, rumuńska, serbska, macedońska, grecka, polska, arabska, francuska, żydowska,...Polskie źródła inspiracji znajdują w "Ludzie" Oskara Kolberga.  

Weronika Grozdew - Kołacińska - śpiew, kier.art.
Magdalena Sobczak - Kotnarowska - cymbały, śpiew

Sylwia Światkowska - suka, śpiew

Bartłomiej Pałyga - basetla, śpiew alikwotowy

Weronika Grozdew i Kapela do Szymanowskiego to muzycy od dawna udzielający się w zespołach, grających muzykę inspirowaną elementami różnych tradycji muzycznych (min. Sarakina, Swoją Drogą, Zespół Polski, Kapela Ze Wsi Warszawa, Yerba Mater, Village Kollektiv). Doświadczenia muzyczne zdobywali zarówno w szkołach muzycznych jak i podczas indywidualnych spotkań z wykonawcami ludowymi oraz przesłuchując liczne archiwalne nagrania muzyki tradycyjnej.  

Repertuar stanowią Pieśni Kurpiowskie Karola Szymanowskiego zaaranżowane na instrumenty ludowe i białe głosy. Wykonawcy zaczerpnęli z dwóch źródeł polskiej kultury muzycznej: z tradycji ludowej - sięgając po specyficzne ludowe instrumenty oraz stosując śpiew, charakteryzujący pieśni Kurpiów i z tradycji twórczości kompozytorskiej - wykorzystując zapis nutowy oryginalnych kompozycji Karola Szymanowskiego.

Percival (Lubin)

Mikołaj Rybacki - saz, śpiew, kier.art.

Katarzyna Bromirska - lira bizantyjska, śpiew, sopiłka, kaos pad 2

Joanna Lacher - śpiew, wspomagajki, bodhran;

Zespół Percival Schuttenbach, oprócz głównej, prog-rockowej działalności,

znajduje czas na wiele rożnych projektów. Jednym z nich jest wersja historyczno-folkowa noszącą nazwę "Percival". Projekt ten jest wynikiem fascynacji wczesnym średniowieczem.

Naszym zamiarem jest próba rekonstrukcji kultury i obyczajów, ale i instrumentów,

oraz na ile jest to możliwe, muzyki ludów słowiańskich i skandynawskich we wczesnym średniowieczu, ze szczególnym naciskiem na wschodnią część tychże.

Próbujemy zagrać muzykę, jaką wtedy grano, głównie na podstawie wiedzy o instrumentach,

jakimi posługiwali się ówcześni artyści. Wierne odtworzenie samej muzyki z tamtych czasów

jest oczywiście niemożliwe. Staramy się jednak stworzyć klimat, jaki mógł wtedy istnieć.

A jako zespół o dość bogatym doświadczeniu, mamy sposobność spojrzeć na problem również od strony artystycznej. Może dzięki temu uda nam się odnaleźć te same emocje, które odczuwali ówcześni, i przekazać je za pomocą naszych instrumentów i śpiewu dzisiejszym entuzjastom. Posiadamy w składzie instrumenty podobne do tych którymi posługiwano w tamtym czasie: saz, czyli lutnia długo-szyjkowa, pochodząca z terenów Bliskiego Wschodu, instrument znany był już w pierwszym tysiącleciu przed naszą erą;

lira bizantyjska, instrument również pochodzący ze wschodu, rozpowszechniony

przez kontakty z Bizancjum. Ten instrument został samodzielnie przez nas zrekonstruowany,

głównie na podstawie ikonografii oraz doświadczeń opisanych przy okazji wcześniejszych, zagranicznych, rekonstrukcji. Bęben z koziej skóry, jeden ze starszych i powszechniejszych instrumentów w ogóle, obecnie przeżywa swój renesans w muzyce irlandzkiej pod nazwa bodhran.

Bartek Marduła - skrzypce, altówka, śpiew

Tomasz Drabina - akordeon, śpiew

Staszek Bafia - kontrabas, śpiew

Patrycja Napierała- darabuka, cajon, bodhran, instr. Perkusyjne

Niezależny, dla każdego z nas osobisty kontakt z etniczną nutą, z duchem wszechobecnego w Karpatach folkloru, z obrazem przyrody, z emocjami spotykanych na wyżynach ludzi dotyka. Szczególność tego dotyku doprowadziła do zainicjowania grupy, która istnieje od roku 2003. Tym co nas połączyło był z pewnością szacunek do muzyki etnicznej różnych stron świata, skoncentrowany w dużej mierze na folklorze Karpat. Natomiast tym, co zespół od tamtej chwili scala stała się radość wspólnego muzykowania, czego owocem jest twórcze podejście do muzyki ludowej.

Kontakt z żywą tradycją, z rytuałami folkloru, z regionalnie występującymi nutami i pieśniami a także i z tym artyzmem, który coraz częściej można znaleźć już tylko na nagraniach, jest dla nas dużym zaszczytem. Artystyczne indywidualności członków „Karpatii” zatopione w inspiracjach tradycyjną muzyką Polski, Rumunii, Mołdawii, Słowacji, Węgier i Bałkanów otworzyły grupę na poszukiwania i próbę wypracowania własnego stylu. Wraz z instrumentarium mogą cechować go współczesne rytmy i harmonia oraz improwizacje nadające ludowym tematom nowego wymiaru. Nasze twórcze podejście do tradycji muzycznej Karpat nie ogałaca jej jednak z rodzimej elegancji, humoru, refleksji czy akustycznego brzmienia.

Z przyjemnością i radością pragniemy utrwalać tę spuściznę już własnymi środkami wyrazu, przenosząc ją na grunt akustycznie rozumianej, muzycznej współczesności. Właśnie owo akustyczne, żywotne, oryginalne brzmienie zespołu przywołuje smak tradycyjnych kapel południowych Karpat a urozmaicane improwizacjami aranżacje, wzbogacają muzykę o prawdziwie krajobrazową przestrzenność.

Zdaje sobie sprawę, iż wszelkie próby zamknięcia w słowa tak wolnej dziedziny jaką jest sztuka musi nieść ze sobą pewien procent niepowodzenia.

Dlatego też zapraszam przede wszystkim do słuchania muzyki. Sama opowie osobie najlepiej".

Tomasz Drabina

Milena Machczyńska - śpiew

Maciej Cierliński - lira korbowa, kier.art.

Ryszard Latecki - fisharmonia, trąbka, łańcuchy

Maciej Kierzkowski - bęben huculski

Maćko Korba jest dość dynamiczny w swojej estetyce, przez co również w składzie w jakim występuje. Jednak całość najlepiej określić jako - muzyka eksperymentalna na lirę korbową.

Milena Machczyńska - absolwentka UW wydziału polonistyki, w wolnych chwilach kaowiec na zagranicznych wczasach. Zajmuje się śpiewem i dialogiem z materią nieożywioną np. śpiewanie do morza, drzew itp.

Ryszard Latecki - filozof muzyki, jajcarz, mazowiecki konceptualista.

Oprócz drukowania bibuły w stanie wojennym, zasłynął Koncertem na Jaja Smażone. Wynalazca Latary (semi fretles guitar), oraz twórca Muzyki Rewersyjnej. Ostatnio zajmuje się produkcją Błękitu w kamedulskich ostępach. Współpracuje z wybitnymi osobistościami świata muzycznego m.in. Tadeuszem Wieleckim, Jerzym Kornowiczem, Mieczysławem Litiwińskim, Krzysztofem Knittlem. Uwaga! Latecki jest nosicielem Stevego Reicha, którym zaraża.

Maciej Kierzkowski - absolwent UW wydziału muzykologii. Umysł raczej ścisły. Kompozytor. Gra na bębnie huculskim i często ma zamknięte oczy.

Kierzkowski znany jest z zespołów takich jak Swoją Drogą, Modern Akustik Band, Ogrody Alamut.

Maciej Cierliński - założyciel Maćko Korby. Gra na lirze korbowej.

Nauki gry pobierał u samego mistrza liry korbowej - Pascala Lefeuvre, co i tak mu to nic nie dało. Bo gra jak gra.